blog

Brief van Martine #4

Lieve Sonya,

Deze week (30 juli) las ik het artikel in de Volkskrant “Trump draait maatregel Obama terug die bedoeld was om diepgewortelde segregatie in VS tegen te gaan” en schrok wederom van het openlijke racisme van President Trump en ik moest gelijk aan jouw brief denken. Daarin refereer je aan het racisme debat op tv en dat de ‘witte man’ gebaat is bij het huidige systeem en zolang het systeem niet veranderd we in rondjes blijven praten en lopen. 

In dit artikel werd uitgelegd dat Trump een maatregel van zijn voorganger Obama terugdraait. Een maatregel die in was gevoerd om iedereen gelijke kansen te geven te wonen en leven waar ze willen. Lees hier de zwarte amerikanen kansen te geven in de buitenwijken te wonen en daarvoor hypotheken te krijgen of toegelaten te worden tot huurwoningen. Trump stelt namelijk dat iedereen die de Suburban Lifestyle Dream leeft niet meer bang hoeft te zijn lastig te worden gevallen door diegenen die het bedreigen, oftewel de armeren waarmee hij de zwarte of anderszins gekleurde medemens bedoeld. Hiermee zet Trump de klok weer terug naar de jaren zestig en kan de segregatie bestendigd blijven. Het systeem blijft dus in stand, hoe hard Obama er ook tegen vocht. Het maakt me in en in verdrietig dit te lezen. De irreële angst en de vooringenomenheid van de witte mensen. Obama’s inzet was dat iedereen evenveel kansen zou hebben. En niet dat waar je geboren wordt bepaald hoeveel kans je hebt in het leven. De rijke ‘witte’ suburb areas tegenover de ‘zwarte’ getto’s. Misschien dat we in Nederland niet zo’n grote tegenstelling hebben als in de VS qua wonen maar ik durf toch ook te stellen dat we de afgelopen decennia al zoveel en zo vaak maatregelen vanuit de regering hebben gehad om buitenwijken van steden ‘kansrijker’ te maken. Diversiteit te vergroten. Proberen te investeren in onderwijs en sociale cohesie. Toch zien wij ook dat waar je wieg staat in enige mate bepaald welke mogelijkheden je hebt in het leven. We weten ook dat schooladviezen die in groep 7-8 gegeven worden gekleurd zijn door de blik van de docent naar gekleurde leerlingen. Ook hier in Nederland hebben we een systeem te veranderen. De laatste weken zien we het thema dankzij de Black Lives Matter betogingen vaak in de media en politiek besproken worden. Ondanks veel goede intenties vind ik het nog spaarzaam gaan over de benodigde veranderingen in ons systeem. Of eigenlijk überhaupt erkennen dat we het hebben over geïnstitutionaliseerd racisme. Voorbeelden genoeg, begin maar bij de Belastingdienst maar het beestje bij de naam noemen doet niemand. Voor mij begint het bij het beestje de juiste naam geven om daadwerkelijk tot een gesprek en inzicht te komen. Dat is de eerste stap om te komen tot verandering. Zolang we dit niet durven te doen dan blijven we in de rondjes lopen en praten over een debat in plaats van écht in debat gaan. 

Zelf heb ik me de laatste weken vaak afgevraagd hoe ik me gedraag naar mijn medemensen van kleur. Merk ik verschil op in mijn gedrag of (voor)oordelen?? Waar gaan die dan over als ik het opmerk? Wanneer merk ik dat ik oordeel? Ik denk terug aan allerlei mensen, vrienden die ik heb en heb gehad en merk dat ik best een diversiteit aan vriend(innen) heb en gehad al van jongs af aan. Waarschijnlijk is niemand helemaal vrij van (voor)oordelen, maar gaat het om een toegenomen bewustzijn hierover én de intentie om dit te corrigeren bij jezelf. Ook ben ik meer alert hoe mijn omgeving praat en oordeelt en breng dit ter sprake. Het systeem veranderen begint bij bespreekbaar maken. Dat zijn de eerste stappen die ik kan zetten en zet. Ik hoop daarmee anderen inzichten te geven en veranderingen in gang te zetten. Mijn wens is dat er leiders in ons land en wereldwijd opstaan die hetzelfde gaan doen. Zij die de macht wél hebben om de systemen te veranderen. 

Liefs Martine 

6 augustus 2020

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *